Uroczystość Jezusa Króla, ustanowiona przez papieża Piusa XI w 1925 roku, ma przypominać światu, że prawdziwa władza pochodzi od Boga. Panowanie Chrystusa jest jednak radykalnie odmienne od władzy, jaką znamy z ziemskich systemów. Nie opiera się na sile, przemocy czy dominacji, ale na miłości i służbie.
Patrząc na krzyż, widzimy Króla, który panuje z wysokości Golgoty – w koronie z cierni, z przebitym bokiem. To jest paradoks chrześcijaństwa: nasza potęga leży w pokorze, nasza wielkość w służbie, a nasze zwycięstwo w ofierze. Chrystus Król zaprasza nas do udziału w swoim panowaniu, które polega na uwalnianiu świata od grzechu i niesprawiedliwości.
Wezwanie do bycia ambasadorami Królestwa
Współczesny świat pilnie potrzebuje świadectwa Chrystusowego Królestwa. W obliczu wojen, kryzysów ekonomicznych, podziałów społecznych i moralnego zamętu, my, chrześcijanie, jesteśmy wezwani, by być „ambasadorami” tego Królestwa tutaj, na ziemi.
Co to oznacza w praktyce?
- Królowanie w naszych sercach: Pozwolenie Chrystusowi na kształtowanie naszego sumienia, priorytetów i sposobu myślenia.
- Królowanie w naszych rodzinach: Budowanie domów opartych na wzajemnym szacunku, wierności i przebaczeniu, gdzie Chrystus jest obecny w modlitwie.
- Królowanie w świecie: Przeciwdziałanie złu, angażowanie się w dzieła miłosierdzia, obronę życia i godności każdego człowieka, od poczęcia do naturalnej śmierci.